

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۲
یاری کن و یار باش ای یار مخسب
ای بلبل سرمست به گلزار مخسب
یاران غریب را نگهدار مخسب
امشب شب بخشش است زنهار مخسب
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از یار میخواهد که به یاری و همراهی او بپردازد و در دلش نماند. او به زیبایی و شادابی بلبل در گلزار اشاره کرده و از او میطلبد که به سرخوشی ادامه دهد. همچنین، شاعر توجه دارد که امشب شبی برای بخشش است و از یار میخواهد که در این فرصت، دلگیر و دور از یاران غریب نماند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
