

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۲۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۲۶
در هر فلکی مردمکی میبینم
هر مردمکش را فلکی میبینم
ای احول اگر یکی دو میبینی تو
بر عکس تو من دو را یکی میبینم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
در این رباعی روی سخن مولانا به فردی دوبین است (اصطلاحا چپچشم)که منظور انسانیست که به همه چیز شک دارد، او به احول (دوبین) گوشزد میکند جهان هستی با تمام فراز و نشیبهایش دارای یک نظم واحد است و حتی با نگاه کردن به مردمک یک چشم، میتوان تمام گیتی و کهکشانها و کائنات را مشاهده کرد و البته که مولانا همیشه سعی بر بسته نمودن چشم سر و باز نهادن چشم دل دارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
