

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۵۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۵۱
ساقی چو دهد بادهٔ حمرا چکنم
چون بوسه طلب کند مهافزا چکنم
امروز که حاضر است اقبال وصال
گر گول نیم حدیث فردا چکنم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به لحظه حال و لذتهای آن تاکید میکند. او از ساقی میخواهد تا باده بدهد و از زیبایی معشوق یاد میکند که در حال حاضر بوسه طلب میکند. با بیان اینکه امروز شایستهٔ وصال است، به همهٔ تردیدها و صحبتهایی دربارهٔ آینده بیاعتنا میشود و بر استفاده از لحظهٔ کنونی تاکید میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
