

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۶۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۶۶
عمری رخ یکدگر بدیدیم به چشم
امروز که درهم نگریدیم به چشم
وانگه گوئی دراز تا چند کشی
با عشق بگو که همچنین میکشدم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به رابطهی عمیق و طولانی خود با معشوق اشاره میکند که در طول سالها تنها به دیدن چهرهی همدیگر بسنده کردهاند. امروز اما آنها از نگاه کردن به هم غافل شدهاند و لمس عشق را فراموش کردهاند. شاعر از معشوق میخواهد که این فاصله را کنار بگذارند و بر این رفتار بیتوجهی پایان دهند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
