

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۸۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۸۱
گر دل دهم و از سر جان برخیزم
جان بازم و از هر دو جهان برخیزم
من بنده به خوی تو نمیدانم زیست
مقصود تو چیست تا از آن برخیزم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به عشق و وابستگی عمیق خود به معشوق اشاره میکند و بیان میکند که حتی با فدا کردن دل و جانش، نمیتواند از معشوق دور شود. او در جستجوی درک حقیقت و هدف معشوق است و تنها در این راستا میخواهد از قید و بندهای دنیوی رهایی یابد. در نهایت، احساس ناتوانی در فهم مقصود معشوق را به تصویر میکشد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
