

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۲۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۲۵
مردم رغم عشق دمی در من دم
تا زندهٔ جاوید شوم زان یکدم
گفتی که به وصل با تو همدم باشم
گو با که کجا شرم نداری همدم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به عشق و ارتباط عمیق انسانی اشاره میکند. او از عشق بهعنوان نیرویی زندهکننده سخن میگوید که میتواند او را جاویدانه کند. همچنین، او از شرافت و بیشرمی در جستجوی همدمی برای وصال با معشوق سخن به میان میآورد و بر اهمیت واقعی این ارتباط تأکید میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
