

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۳۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۳۹
من سیر نیم ولی ز سیران سیرم
بر خاک درت ز آب حیوان سیرم
ایمان به تو دادم وز جان برگشتم
سیرم از این چو ملحد از آن سیرم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر از حالتی درونی سخن میگوید که اگرچه در حال سفر نیست، اما از سیر و سلوک معنوی پر است. او به عشق و ایمان خود به خداوند اشاره میکند و از عمق وجودش احساس میکند که از زندگی مادی جدا شده و به حقیقتی دیگر رسیده است. در این مسیر، او خودش را شبیه ملحدی میبیند که از قید و بندهای دنیوی میگریزد و به سمت درک عمیقتری از وجود میرود.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
