

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۴۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۴۱
من عاشق روی تو نگارم چکنم
وز چشم خوش تو شرمسارم چکنم
هر لحظه یکی شور برآرم چکنم
والله به خدا خبر ندارم چکنم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از عشق و شوق عمیق خود نسبت به محبوب سخن میگوید. او از زیبایی و نگاه محبوب شرمسار است و نمیتواند جلوی شور و هیجان خود را بگیرد. در نهایت، او از سرگشتگی و دوم قانعنشدن خود یاد میکند و به نوعی ناتوانی در توصیف احساساتش اشاره میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
