

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۴۷
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۴۷
من کاستهٔ وفای آن مهرویم
گر خواهد و گر نخواهد آن مه رویم
زو آب حیات ابدی میجویم
او آب حیات آمده و من جویم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به وصف عشق خود به معشوق پرداخته و تأکید میکند که حتی اگر معشوق اراده نکند، از وفای او کاسته نخواهد شد. او در جستجوی آب حیات ابدی است که در وجود معشوقش نهفته است، و این عشق به او حیات میبخشد. در این ابیات، ارتباط عمیق و جاودان میان عاشق و معشوق به تصویر کشیده شده است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
