رباعی شمارهٔ ۱۳۶۱

نی از پیِ کسب سوی بازار شویم

نی چون دهقان خوشهٔ گندم درَویم

نی از پی وقف بندهٔ وقف شویم

ما وقف تو، ما وقف تو، ما وقف توایم