

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۶۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۶۱
نی از پیِ کسب سوی بازار شویم
نی چون دهقان خوشهٔ گندم درَویم
نی از پی وقف بندهٔ وقف شویم
ما وقف تو، ما وقف تو، ما وقف توایم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به مفهوم وقف و تعلق خاطر به خداوند اشاره میکند. او میگوید که انگیزهای برای کسب مال یا بهرهوری از دنیا ندارد و مانند یک کشاورز که تنها برای برداشت محصول تلاش میکند، در پی چنین اقداماتی نیست. در عوض، شاعر تأکید میکند که تمام وجودش وقف خداوند است و به نوعی تکیه بر عشق و بندگی او دارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
