

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۹۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۹۱
اسرار مرا نهانی اندر جان کن
احوال مرا ز خویش هم پنهان کن
گر جان داری مرا چو جان پنهان کن
وین کفر مرا پیشرو ایمان کن
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به جستجوی عمیق درون خود پرداخته و از خداوند میخواهد که اسرارش را در دل او پنهان کند. او احساس میکند که باید حتی از خود نیز خویشتن را پنهان کند. با عشق و devotion به معشوق، از او میخواهد که در عین حال که جانش را دوست دارد، کفر و شک او را به ایمان تبدیل کند. این ابیات نشاندهنده نیاز به اتحاد روحی و معنوی با معشوق است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
