رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۱
آنکس که امید یاری غم داده است
هان تا نخوری که او ترا دم داده است
در روز خوشی همه جهان یار تواند
یار شب غم نشان کسی کم داده است
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به این نکته اشاره می‌کند که کسی که در سختی‌ها و غم‌ها به یاری امید دل می‌بندد، ممکن است دچار ناامیدی شود. در روزهای خوش، همه می‌توانند یار و همدل باشند، اما در شب‌های غم و مشکلات، تنها افراد کمی حاضر به یاری هستند. بنابراین باید از امیدهای توخالی و یاری‌هایی که فقط در زمان خوشی‌ها ارائه می‌شوند، پرهیز کرد.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.