

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۱۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۱۳
ای سنگ ز سودای لبت آبستان
از سنگ برون کشی تو مکر و دستان
آنجام چو جانیکه بدان کف داری
از بهر خدا از کف مستان مستان
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر به عشق و زیبایی معشوق اشاره دارد و شاعر با استفاده از نشانهها و تمثیلها به جاذبه و allure آن میپردازد. در این رباعی، معشوق به عنوان منبع شیرین زندگی و شادی معرفی شده و تأکید بر دوری از فریباییهای ظاهری دارد. همچنین، پیامی در ارتباط با خلوص نیت و پرهیز از زرق و برقهای دنیوی در عشق و وصل دیده میشود.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
