

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۳۰
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۳۰
ای یار به انکار سوی ما نگران
زیرا که نخوردهای از آن رطل گران
از شادی من بهشت گردیده جهان
غم مسخرهٔ منست و میر دگران
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به دوستش اشاره میکند و او را دعوت میکند که از شادی و خوشی زندگیاش آگاه باشد. او بیان میکند که با داشتن شادی، جهان بهشتی شده و غم را چیز بیارزشی میداند. شاعر میخواهد تأکید کند که اگر دوستش تجربهای از خوشی نداشته باشد، نمیتواند اوضاع را به درستی درک کند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
