

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۳۸
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۳۸
بر خسته دلان راه ملامت می زن
هردم زخمی فزون ز طاقت می زن
آتش می زن به هر نفس در جانی
واندر همه دم دم فراغت می زن
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر به درد و رنج خستهدلانی اشاره میکند که در پی ملامت و انتقاد هستند و هر لحظه زخمهای جدیدی بر قلبشان مینشیند. او بیان میکند که با هر نفسی که میکشند، آتش شوق و اشتیاقی در درونشان شعلهور است، اما در عین حال تلاش میکنند که از این وضعیت رنجآور رهایی یابند و لحظهای را در آرامش سپری کنند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
