

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۴
آنکس که درون سینه را دل پنداشت
گامی دو سه رفت و جمله حاصل پنداشت
تسبیح و سجاده توبه و زهد و ورع
این جمله رهست خواجه منزل پنداشت
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به ما یادآوری میکند که کسی که تنها به ظواهر مذهبی و عبادتهای ظاهری دل خوش کرده، به اشتباه به مقصود رسیده است. او با گامهای اندک و دیدن نشانههای بیرونی، فکر میکند به هدف رسیده، در حالی که حقیقت عمیقتر از اینهاست. تسبیح، سجاده و دیگر نمادهای دینی، به تنهایی نمیتوانند راهنمای واقعی انسان به سمت درک عمیقتری از ایمان باشند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
