

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۵۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۵۳
چندین به تو بر مهر و وفا بستهٔ من
ای خوی تو آزردن پیوستهٔ من
من صبر کنم ولیک ننگت نبود
یک روز تو از درد دل خستهٔ من
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از احساسات عاطفی و رنجهای دل گرفتهاش به محبوب سخن میگوید. او به وفا و محبتش نسبت به محبوب اشاره میکند و از آزردگیهای مداومش از طرف او گلهمند است. شاعر با وجود صبر و تحمل در برابر این دردها، از محبوب میخواهد تا از این وضع خسته کننده رهایی یابد و اندکی به حال او توجه کند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
