رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۵۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۵۶
چون جوشش خنب عشق دیدم ز تو من
چون می به قوام خود رسیدم ز تو من
نی نی غلطم که تو می و من آبم
آمیخته‌ایم و ناپدیدم ز تو من
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به تجربهٔ عشق اشاره می‌کند که با جوشش و هیجان خاصی همراه است. او به یگانگی و امتزاج خود با محبوب اشاره دارد، طوری که خود را در این عشق غرق شده و مستقل از گذشته و هویت خود نمی‌داند. او عشق را به می تشبیه می‌کند و خود را همچون آبی که در آن می حل شده است، ناپیدا از محبوب می‌بیند.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.