

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۶۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۶۶
در راه نیاز فرد باید بودن
پیوسته حریص درد باید بودن
مردی نبود گریختن سوی وصال
هنگام فراق مرد باید بودن
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به اهمیت پایبندی و استقامت در عشق و وصال میپردازد. او میگوید که در مسیر نیاز و عشق، باید همواره با اشتیاق و حتی تحمل درد همراه بود. همچنین تأکید میکند که در زمان فراق، مردانگی و شجاعت در مقاومت و صبوری اهمیت دارد و نباید به سادگی از عشق دور شد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
