

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۷۸
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۷۸
رفتی و نرفت ای بت بگزیدهٔ من
مهرت ز دل و خیالت از دیدهٔ من
میگردم من که بلکه پیشم افتی
ای راهنمای راه پیچیدهٔ من
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از جدایی محبوبش گله میکند و احساس تنهایی و ناامیدی خود را بیان میکند. او به یاد محبوبش است و در پی او میگردد، در حالی که دلش از محبت او پر است و خیال او از ذهنش پاک نمیشود. شاعر امیدوار است که دوباره محبوبش به او بازگردد و او را در مسیر پرپیچ و خم زندگیاش راهنمایی کند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
