رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۹
آواز تو ارمغانِ نفخ صور است
زان قوتِ هر دلی که بس رنجور است
آواز بلند کن که تا پست شوند
هرجا که امیر و هر کجا مأمور است
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ قدرت و تأثیر صدای دلنشین انسان است که می‌تواند روح را نوازش دهد و افسردگی را از دل‌ها برطرف کند. شاعر از آواز به عنوان نیرویی نجات‌بخش یاد می‌کند که می‌تواند بر مشکلات غلبه کند و کسانی را که دچار رنج و اندوه هستند، تسلی بخشد. او ضمن دعوت به آواز بلند، بر این نکته تأکید می‌کند که این صدا می‌تواند موانع را از سر راه بردارد و به دیگران نیرو و امید ببخشد.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.