رباعی شمارهٔ ۱۴۹۱

طبع تو چو سنگست و دلت چون آهن

وز آهن و سنگ جسته آتش سوی من

سنگت چو در آتش است ای ماه ختن

خر،من باشم که دل نهم بر خرمن