رباعی شمارهٔ ۱۵۰۳

گفتم مکن ای روت حسن خوت حسن

من دزد نی ام مبند دستم به ر سن

گفتا که کجائی تو هنوز ای همه فن

حقا که چنان شوی که کبرت ستسن