رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۲
از جمله طمع بریدنم آسانست
الا ز کسی که جان ما را جانست
از هرکه کسی برد برای تو برد
از تو که برد دمی کرا امکان است
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به بیان دشواری‌هایی می‌پردازد که برای بریده شدن از طمع‌ها وجود دارد. او می‌گوید تنها کسی که از این طمع می‌تواند رهایی یابد، کسی است که جان و روح او را درک کرده است. همچنین تأکید می‌کند که اگر کسی از دیگری چیزی برباید، این امکان پذیرفته نیست که از معشوق واقعی چیزی گرفته شود.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.