

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۲۰
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۲۰
هر روز ز نو برآیی ای دلبر جان
سودای نوی درافکنی در سر جان
پر ده پر ده بهر سحر ساغر جان
ای تو پدر جان من و مادر جان
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر خطاب به معشوق خود، او را به عنوان منبع حیات و جانش معرفی میکند و از او میخواهد که هر روز با نوا و عشق جدیدی در دلش بیدار شود. او از معشوق میخواهد که با شادی و سرور، روحش را پر کند و به او زندگی بخشد، زیرا او را همانند پدر و مادر خود میداند که پایهگذار وجود او هستند. حس و حال شعر بیانگر عشق عمیق و نیاز به تجدد و تازگی در روابط عاشقانه است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
