رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۴۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۴۹
ای زندگی و تن و توانم همه تو
جانی و دلی، ای دل و جانم همه تو
تو هستیِ من شدی، از آنی همه من
من نیست شدم در تو ، از آنم همه تو
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به تجلی عشق و وحدت با معشوق اشاره دارد. او زندگی، وجود و قدرت خود را در وجود معشوق می‌بیند و احساس می‌کند که تمام وجودش از اوست. این پیوند عمیق به گونه‌ای است که شاعر خود را از وجود فردی‌اش جدا می‌کند و تنها وجود معشوق را می‌ستاید. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که معشوق همه‌چیز اوست و خود را در او گم کرده است.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.