

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۵۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۵۶
با توست مُراد، از چه رَوی هر سو تو
او توست ولی به او میگو تو
اویی و تویی ز احولی میخیزد
چون دیده شود راست، تو اویی او تو
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به وحدت وجود و پیوند عمیق میان خود و پروردگار اشاره میکند. او میگوید که در هر جا مراد و هدف ما فقط تویی و حتی آنچه به نظر میرسد جدا از تو باشد، در واقع تو هستی. درک صحیح از وجود و حقیقت، تنها از طریق شناخت این پیوند عمیق ممکن است. شاعر این اندیشه را با لحنی عرفانی و عمیق بیان میکند و به مخاطب یادآوری میکند که حقیقت نهایی در تداوم وجود آن یگانه است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
