

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۵۸
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۵۸
بر آتش چو دیک تو خود را میجو
میجوش تو خودبخود مرو بر هر سو
مقصود تو گوهر است بشتاب و بجو
زو جوش کنی کن بسوی گوهر زو
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به جستجوی معنای عمیقتر زندگی میپردازد و از خواننده میخواهد که به جای پراکندهکاری، تمرکز خود را بر هدف نهایی بگذارد. او با تشبیه خود به دیک (دیگ) بر این نکته تأکید میکند که باید در آتش وجود خود به جوشش و تحول برسد. اصلیترین پیغام شعر، اهمیت جستجوی هدف واقعی و تلاش برای رسیدن به گوهر وجودی است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
