

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۷۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۷۹
گر عاقل و عالمی به عشق ابله شو
ور ماه فلک توی چو خاک ره شو
با نیک و بد و پیر و جوان همره شو
فرزین و پیاده باش آنگه شه شو
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به اهمیت عشق و دلبستگی در زندگی اشاره میکند و میگوید که حتی عاقلترین افراد باید خود را در دام عشق بیندازند. او توصیه میکند که باید با همه افراد، چه خوب و چه بد، پیر و جوان، همنشین شوید و در زندگی اجتماعی حضور داشته باشید. در نهایت، او به این نکته اشاره میکند که با این رویکرد و توجه به زندگی جمعی، میتوان به مقام والای انسانی رسید.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
