رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۸۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۸۱
گفتم روزی که من به جانم با تو
دیگر نشدم بتا همانم با تو
لیکن دانم که هرچه بازم ببری
زان میبازم که تا بمانم با تو
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: گوینده در این رباعی از عشق و وابستگی عمیق خود به محبوب سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که حتی اگر جان خود را به خاطر محبوب فدا کند، باز هم این عشق او را رها نخواهد کرد. در حقیقت، او از یک دلبستگی عمیق صحبت می‌کند که باعث می‌شود تمام وجودش را فدای این احساس کند و دریابد که این وابستگی برایش ارزشمند است.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.