

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۸۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۸۹
هان ای تن خاکی سخن از خاک مگو
جز قصهٔ آن آینهٔ پاک مگو
از خالق افلاک درونت صفتی است
جز از صفت خالق افلاک مگو
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تن خاکی اشاره میکند و از غفلت در مورد مسائل دنیوی انتقاد میکند. او تأکید میکند که نباید به مسایل خاکی بپردازیم و باید بیشتر به صفات و وجود الهی درون خودمان توجه کنیم. این شعر به اهمیت روح و جوهره انسانی فراتر از ماده و ظواهر دنیوی میپردازد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
