

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶
ای اشک روان بگو دلافزای مرا
آن باغ و بهار و آن تماشای مرا
چون یاد کنی شبی تو شبهای مرا
اندیشه مکن بیادبیهای مرا
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به اشک خود اشاره میکند و از آن میخواهد که احساسات و دلمشغولیهایش را بیان کند. او یادآور میشود که یاد کردن از عشق و زیباییها، همچون بهار و باغ، شبهای او را روشن میکند. همچنین به این نکته اشاره میکند که نباید به رفتارهای ناپسند او توجه کرد و فقط به یادآوری خوبیها بپردازد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
