

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۰۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۰۴
ای جان تو بر مقصران آشفته
هم جان تو عذر جان ایشان گفته
طوفان بلا اگر بگیرد عالم
بر من بدو جو که مست باشم خفته
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به تضاد میان آرامش درونی و مشکلات بیرونی اشاره میکند. او میگوید که جان انسان به خاطر آشفتهحالیهای دیگران مضطرب میشود، اما در عوض، همان جان برای آنها عذرخواهی میکند. حتی اگر طوفان بلا دنیا را فرا بگیرد، او ترجیح میدهد به حالتی مست و خواب آلود باقی بماند و از دغدغهها دور شود.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
