

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۴۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۴۵
میخوردم باده بابت آشفته
خوابم بربود حال دل ناگفته
بیدار شدم ز خواب مستی دیدم
دلبر شده شمع مرده ساقی خفته
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از حالت مستی و سرگردانی خود صحبت میکند. او در حال نوشیدن شراب است و در خواب میبیند که دلبرش به عطش و بیحالی دچار شده و شمعی بینور و ساقیاش در حال استراحت است. این تصویر نمادین حس ناامیدی و تنهایی او را به تصویر میکشد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
