

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۴۸
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۴۸
هین نوبت صبر آمد و ماه روزه
روزی دو مگو ز کاسه و از کوزه
بر خوان فلک گردد پی دریوزه
تا پنبهٔ جان باز رهد از غوزه
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به اهمیت صبر و انتظار اشاره میکند و به این نکته میپردازد که روزهای سخت و تنگدستی نمیتواند همیشگی باشد. او به کلامی اشاره میکند که در این دوران، نباید به زندگی مادی و ظواهر آن چندان توجه کرد. در نهایت، به تحول و رهایی اشاره میکند، به این معنا که همچنان که پنبه از غوزه آزاد میشود، انسان نیز میتواند از محدودیتهای خود رها گردد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
