

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۱۸
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۱۸
ای خواجه چرا بیپر و بالم کردی
بر بوی ثواب در وبالم کردی
از توبرهٔ تو جو ندزدیدم من
از بهر چه جرم در جوالم کردی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از خواجه میپرسد که چرا او را بدون بال و پر رها کرده است و به او اشاره میکند که به خاطر عمل نادرستی به او آسیب رسانده است. او تأکید میکند که از منابع خواجه چیزی دزدیده است و به همین دلیل نمیفهمد که چرا مورد بیمهری قرار گرفته است. شاعر در این ابیات نشان میدهد که درک و شفافیتی نسبت به وضعیت خود و رفتار خواجه ندارد و به دنبال درک علت رفتارش است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
