

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۲۰
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۲۰
ای خواجه گنه مکن که بدنام شوی
گر خاص تویی گنه کنی عام شوی
بر رهگذرت دام نهاده است ابلیس
بدکار مباش زانکه در دام شوی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: این شعر به هشدار در مورد خطر گناه و پیامدهای آن میپردازد. شاعر به فردی خطاب میکند که از ارتکاب گناه خودداری کند، زیرا این عمل میتواند باعث بدنامیاش شود. همچنین اشاره میکند که گناه نه تنها بر خود شخص تاثیر میگذارد، بلکه میتواند او را به دام شیطان بیندازد. در نهایت، او را به پرهیز از اعمال ناپسند دعوت میکند تا از افتادن در این تله مصون بماند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
