

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۳۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۳۴
ای دوست به حق آنکه جان را جانی
چون نامهٔ من رسد به تو برخوانی
از بوالعجبی نامهٔ من ندرانی
چون حال دل خراب من میدانی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر به دوستش میگوید که به حق جانش، هنگامی که نامهاش به او برسد، آن را خواهد خواند. او از این میآید که با وجود شگفتیهای نامهاش، دوستش حال و پذیرش دل خراب او را میداند و درک میکند. دعوی شاعر بر این است که ارتباط عمیقتری بین آنها وجود دارد که فراتر از کلمات است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
