رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۴
انصاف بده که عشق نیکوکار است
زانست خلل که طبع بدکردار است
تو شهوت خویش را لقب عشق نهی
از شهوت تا به عشق ره بسیار است
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به تفاوت بین عشق واقعی و شهوت اشاره می‌کند. او می‌گوید عشق ذاتاً نیکو و با کرامت است، اما انسان‌ها با طبع بد خود می‌توانند آن را مخدوش کنند. همچنین، او هشدار می‌دهد که نباید شهوت را با عشق یکی دانست، زیرا میان این دو فاصله زیادی وجود دارد.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.