

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۴۰
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۴۰
ای ساقی از آن باده که اول دادی
رطلی دو درانداز و بیفزا شادی
یا چاشنیی از آن نبایست نمود
یا مست و خراب کن چو سر بگشادی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر از ساقی میخواهد که دوباره از بادهای که در آغاز به او داده، رطل دیگری بریزد و شادابی بیشتری به او ببخشد. او همچنین به ساقی یادآوری میکند که اگر چاشنی جدی نمیخواهد، بهتر است او را مست و سرخوش کند و به حال خود رها سازد. این احساس شادی و بیخیالی در درخواست او مشهود است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
