

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۴۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۴۶
ای صاف که می شور و چنین میگردی
بنشین و مگرد اگر چنین میگردی
جانا ز طلب هر دو قدم ریش شده
تو بر قدم باز پسین میگردی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به شخصی خطاب میکند که با روحی شفاف و پاک، به در پی چیزی میگردد. او از او میخواهد که آرام بگیرد و بیش از حد به دنبال مقصود نرود. همچنین اشاره میکند که در این جستجو، دچار پیچیدگیهایی شده و او باید به عقب برگردد و درون خود را بررسی کند. در واقع، بیانگر حالتی از جستجوی بینتیجه و ضرورت تأمل در مسیر خود است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
