

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۵۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۵۵
ای ماه برآمدی و تابان گشتی
گرد فلک خویش خرامان گشتی
چون دانستی برابر جان گشتی
ناگاه فروشدی پنهان گشتی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر به توصیف جلوهگری و زیبایی ماه میپردازد که در آسمان نمایان میشود و درخشندگی خاصی را به فضا میبخشد. اما با آگاهی از این حقیقت که زیباییاش تنها در برابر جان انسانهامعنا دارد، بهناگاه از دیدگان پنهان میشود. این پنهان شدن به نوعی یادآور گذر زمان و ناپایداری زیباییهاست.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
