

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۷
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۷
ای آمده بامداد شوریده و مست
پیداست که باده دوش گیرا بوده است
امروز خرابی و نه روز گشتست
مستک مستک بخانه اولیست نشست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به شخصی اشاره میکند که در بامداد مست و شوریده حال به خانه بازگشته است. او متوجه میشود که این حال به سبب نشئهای است که شب گذشته تجربه کرده است. در این حال، فضای شعر بر خرابی و شوری روزگار تأکید دارد و زندگی روزمره را در مقابل شگفتیهای لحظههای مستی قرار میدهد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
