

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۰۷
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۰۷
بیخود باشی هزار رحمت بینی
با خود باشی هزار زحمت بینی
همچون فرعون ریش را شانه مکن
گر شانه کنی سزای سبلت بینی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به تضاد میان حالت بیخود بودن و خود بودن اشاره میکند. وقتی انسان بیخود است، رحمتها و نعمتها را میبیند، اما در حالت خودآگاهی، با زحمتها و مشکلات روبهرو میشود. شاعر با استفاده از مثالی از فرعون، به این نکته اشاره میکند که نیازی به تزیین یا شانه کردن ظاهری نیست، زیرا این کار ممکن است به نتیجهای نامناسب منجر شود. به طور کلی، بر اهمیت رهایی از خودخواهی و پذیرش بیخودی تأکید میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
