

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۱۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۱۳
تا خاک قدوم هر مقدم نشوی
سالار سپاه نفس و آدم نشوی
تا از من و مای خود مسلم نشوی
با این ملکان محرم و همدم نشوی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، مولانا به اهمیت humility و تسلیم در برابر عشق الهی اشاره میکند. شاعر میگوید که تا زمانی که انسان خود را از همهٔ تعلقات و نفسها رها نکند و به خاک افتاده نشود، نمیتواند به مقام بالای معنوی و نزدیکی به خدا برسد. تنها در این حالت است که میتواند با ملایکان محرم و همدم شود و به حقیقت معنوی دست یابد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
