

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۳۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۳۹
چون مست شوی قرابه بر پای زنی
با دشمن جان خویشتن رای زنی
هم باده خوری مها هم نای زنی
این طمع مکن که هر دو یک جای زنی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به بیان حال و هوای انسانی میپردازد که در مستی و شیدایی به سر میبرد. او به فردی هشدار میدهد که در دلدادگی و عشق، هم زمان نمیتوان به دو کس توجه کرد. داستان این رباعی بر تضاد و انتخاب میان محبت و وفاداری تأکید دارد و نشان میدهد که نیکوست بر یک عشق پافشاری کرد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
