

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۵۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۵۱
خیری بنمودی و ولیکن شری
نرمی و خبیث همچو مار نری
صدری و بزرگی و زرت هست ولیک
انصاف بده که سخت مادر غری
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به تضادهای موجود در انسان اشاره میکند. او از خوبیها و نیکیهای فرد سخن میگوید، اما در عین حال به شرارت و ناپاکیهای او نیز اشاره دارد. به نظر میرسد که وجود صفات مثبت و منفی در هم تنیده است و در نهایت به انصاف و قضاوت درباره انسانها دعوت میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
