

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۸۷
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۸۷
رو ای غم و اندیشه خطا میگوئی
از کان وفا چرا جفا میگوئی
هر کودک را گر از جفا ترسانند
من پیر شدم در این مرا میگوئی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به غم و اندیشهای که او را مورد انتقاد قرار میدهد، پاسخ میدهد و میگوید که این اندیشهها بر اساس عواطف نادرست شکل گرفتهاند. او اشاره میکند که اگر همواره از جفا و آسیبها بترسیم، ممکن است به نوعی از زندگی و تجربه باز بمانیم، چون او خود در بزرگسالی به این نتیجه رسیده که نباید به ترس از جفا اجازه دهد که او را از وفا و محبت دور کند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
