

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۹۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۹۹
شمعی است دل مراد افروختنی
چاکیست ز هجر دوست بردوختنی
ای بیخبر از ساختن و سوختنی
عشق آمدنی بود نه آموختنی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به مفهوم عشق و سوز و گداز آن اشاره میکند. او دل را به شمعی تشبیه میکند که به خاطر مشتاق و در انتظار معشوق روشن شده است. در این میان، او از بیخبری دیگران از این حال و هوای عشق سخن میگوید و میگوید که عشق چیزی نیست که بتوان آن را آموخت، بلکه تجربهای است که باید به آن رسید.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
