

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۰۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۹۰۱
عاشق شوی ای دل و ز جان اندیشی
دزدی کنی و ز پاسبان اندیشی
دعوی محبت کنی ای بیمعنی
وانگه ز زبان این و آن اندیشی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به دل میگوید که باید عاشق شود و از جانش غافل نباشد. او به عشق واقعی اشاره میکند و آن را با دزدی مقایسه میکند که به پاسبانش توجه نمیکند. شاعر همچنین به این نکته میپردازد که مدعیان عشق، اگر واقعی باشند، نباید به گفتههای دیگران اهمیت دهند، زیرا عشق حقیقی فراتر از سخن دیگران است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
